Ani, Andrzejowi i ich

dziewczynce, której zrobiono

dziurę w głowie, żeby wyjąć

śmierć.

Tak się splątało - Pan Bóg spał

a może to była niedziela

kiedy czerwone mrówki wdarły jej się

do głowy uwiły gniazdo usypały kopiec

przepadł gdzieś stróż anioł - choć miał

pilnować jej mleka i krwi

i niewidzialnej jeszcze linii bioder

w tobie lew ryczał

święta Tereska podawała wodę

nie wiem gdzie byłam (głupia) kiedy

rodziłam córeczkę

chłopiec wytrzymałby więcej

plułby gryzł rozdrapywał dżumy i cholery

brzytwą siebie wydzierał z pętli

prześcieradeł

nie wiem co my teraz zrobimy

z tą jej maturą

równania zupełnie nie pasują do dnia

niewiadomą jest Pan Bóg

igrekiem jest anioł

wiadomo tylko że lew w tobie zdycha

(z grzywą na moich kolanach)

we mnie zimne sople a w niej

cieniutka zapałka i wciąż szukam

draski

* Inf. dla najmłodszych:

draska - część pudełka od zapałek, o którą pociera się zapałkę

KaNo

Jackowi Bolewskiemu SJ

Z przesmyków między jeziorami, lasami, traktami

Wyperla się światło. Przychodzisz, siadasz przy stole.

Promienie zszywają nasze skrawki. Staje się całość

Jak słońce na szwie ziemi i nieba. Wiruje pielgrzymi

Piasek, dzień nachyla się ku wieczorowi. Zaraz

Siwa sieć spadnie ufnie na ławice nocy.

30 maja 2008 r.

Grześkowi Kociubie

nie spotkałem wędrujących słupów ognia

płonących krzewów

nie widziałem zstępujących synogarlic

ani nie słyszałem głosów

odzywających się z mocą pośród nocy

wciąż tylko wschody i zachody słońca

księżyce otoczone krwawą aureolą

bażanty w klatce suchych trzcin

i małe powietrzne wiry

dane mi było też widzieć

wielkie cysterny chmur

roniące wody akuratnie na spragnione lasy

i zboże siwiejące

znużone blaskiem słońca

tylko to

Arkadiusz Balwierz

bo na trafił już przerabiałem i na starcie żadnych

klarownych obrazów ani zgrabnie spakowanych idei

ma być uczciwie a więc ciemność czuwanie w ciemności

nawet gdyby się okazało że tylko czuwanie w ciemności

i co z tego że świat skoro na niewiele się zdaje

bo gdy zaczynasz to żadnego oparcia i nikogo kto by przyszedł

w sukurs no może poza tobą samym choć i to nie zawsze

bo przecież nie raz stawałeś się swoim wrogiem

z którym nijak nie szło się dogadać

gdy już się zacznie to zwykle jakoś leci

pewnie że chciałoby się na skrzydłach albatrosa

kolibra słowika drozda w ostateczności na łeb na szyję

ale najczęściej wpada jak po ogień albo leci jak krew

z nosa choć to ostatnie to jednak - pisanie krwią

że to nikomu niepotrzebne albo że marnowanie czasu

który można by zainwestować w intratne zajęcie

gadaj zdrów tyle że nie do tego adresata

bo on akurat trochę na bakier ze zdrowiem

a i jego ucho odbiera na innych częstotliwościach

gdy już się zacznie to czasem ani skończyć

bo z jednego drugie a z drugiego trzecie

choć bywa i tak że ani jedno ani drugie ani trzecie

tylko wszystko dobija się naraz do wszystkich okien

a okna dookoła głowy

i pomyśleć że tak już do końca w tym kieracie

eremie na słupie w szałasie a dokładniej

na tarnowskiego 26/31

i pomyśleć że da się to pomyśleć a nawet tym być

do końca

10.12.2009

KaNo

Witkowi

Zasłuż

Na zapach jaśminu, co rozjaśnia wody i wspomnienia,

Na zachwyt niebem przezroczystym w mróz,

Na uśmiech wróbla.

Na spotkania, podczas których nikt się nie zadłuży,

Na obawę przed zyskiem.

Na przejmowanie się zeszłorocznym śniegiem,

Na dobre widoki na przeszłość,

Na zapis w kominie.

Na gorzki dzień,

Na miłość, która boli,

Na wiarę mocną wątpliwościami,

Na tlącą się nadzieję.

Na męską rozmowę z samym sobą.

Na wschody i zachody milczenia.

Że zasłużone to tylko to, co niekonieczne,

Dowiesz się sam.

8 stycznia 2003 - 3 listopada 2006

(rozpoczęty po obejrzeniu filmu w reż. Stevena Spielberga Szeregowiec Ryan, a dokończony w 18. urodziny mojego Syna)

KaNo